Beste leden,
Hieronder een schrijfstukje van ons lid Dirk de Bruin, hij wil zijn kennis en ervaring wat betreft de verzorging en het onderhouden van onze kapucijnen met u delen door regelmatig een stukje zoals dit te schrijven. U kunt er mee doen wat u zelf wil natuurlijk maar allicht zitten er toch dingen bij die u kunt gebruiken, en u mag hem hier ook vragen over stellen. ( d.debruin@ziggo.nl ) Hartelijk dank voor deze bijdrage Dirk.
Ruitijd en nog veel meer,
Een best wel spannende tijd en ook een tijd die vraagt om misschien wel de beste verzorging van het jaar. Het is ook niet mis een verenpak vernieuwen.
De duiven ruiden bij mij al best wat slagpennen maar nu ze uit elkaar zijn begint het pas. Het komt er nu op aan wat betreft de verzorging. Ik maak altijd veel werk van de verzorging in de rui.
Zeker wat voeding betreft maar dat vind ik zelf niet zo moeilijk. Ik geef geen standaard sierduivenvoer. Ik vind dat van sommige fabrikanten er maar sober uitzien. Zelfs fabrikanten die onze hobby sponseren kunnen mijns inziens beter hun best doen wat betreft ze op de markt brengen. Ik hoop eigenlijk dat ze dit eens lezen en zich wat meer erin zouden verdiepen. Een sierduif zit meestal vast en wat heb je dan nodig. Een wat rijker voer aan eiwitten met de kweek is belangrijk. Maar het eerste waar ik naar kijk zijn eigenlijk de kleuren. Een goed voer is rijk aan kleur door het aantal verschillende ingrediënten. Dat mis ik bij veel merken sierduivenvoer. Heb jaren postduiven gehad en daar is dat wel anders.
Postduivenvoer is de basis. Jonge duiven met popcornmais. Daar zit dus ook mais in en dat kan ons ras de kapucijn goed eten, vooral in de winter is mais goed om de lichaamstemperatuur op peil te houden. Ze moeten er misschien mee kennismaken maar mijn duiven eten het prima. Wat veel melkers doen is jonge duiven bijvoeren in de nest bak terwijl ze de ouden tegelijkertijd voer geven in de voerbak. Als de ouden dan de jongen gaan voeren, pikken ze nog wel het kleine voer wat ze in de bak zien liggen op maar laten vaak de mais liggen. En dan leren de jongen van dat wat de ouders niet eten zij ook niet gaan eten. Dus verkeerd stukje opvoeding die je dan slecht uit de jongen krijgt als ze later uit de bak gaan eten. Ik ben er dus mee gestopt in de bak jongen te voeren. En heb gemerkt dat dat ook niet nodig is. Als ze anderen uit de voerbak zien eten doen ze dat vaak binnen een dag. Ik houd van slimme jongen dat is een stukje vitaliteit. Verder meng ik door mijn duivenvoer altijd zeker 30% Zoontjes. Na de rui oplopend tot wel 50%. Kleine zaden licht verteerbaar en ze eten het graag. Ik schreef daar beginjaren negentig al over in het prachtige kapucijnen boek. Foto’s van mijn voer en allerhande.
Ik snap dat ook werkelijk niets van het voer dat ze krijgen op de meeste tentoonstellingen. Wat een erwten zitten daar vaak in. Klein vaak maar in een mijns inziens een veel te grote hoeveelheid. Dus een grote belasting voor de verteringsapperaat van de duif. Erwten vragen een vragen veel energie om te verteren. Dus mijns inziens lichtere voermengeling op de tentoonstelling is beter voor de duif.
Waarom denk ik dat? Ik heb zelf al verschillende malen meegemaakt maar ook vele malen gehoord over duiven die na de tentoonstelling als zij weer thuis zijn ziek worden gaan braken en vermageren. Zelfs dode duiven zijn niet vreemd. En wat zegt dan de dierenarts als je die bezoekt. Niet te veel tegelijk voeren en een lichte mengeling. Zeker een mengeling met een klein gehalte aan eiwitten. De oorzaken zijn stress maar ook de verandering van voer. Zwaar voer met veel eiwit is dus helemaal niet zo goed op een tentoonstelling. En ja dan mijn stokpaardje voer ze met Zoontjes (leuke kerel trouwens heb er wel een postduiven gehaald, zijn vader dokterde die mengeling uit.) het is veel makkelijker en beter verteerbaar dus minder kans op problemen mijns inziens bij thuiskomst. En dan kun je dat nog een aantal dagen geven om ze te stabiliseren en langzaam over gaan op je normale mengeling. Worden ze ziek dan licht blijven voeren. Kleine beetjes per keer. Ze drinken vaak overmatig en zitten dan te treuren met een krop vol water. Ik omvat dan de krop met een hand en druk het water eruit. Soms ruikt dat zelfs zeer onaangenaam.
Maar ik had het over de rui. Ik voer dus jonge duivenvoer met kleine mais met Zoontjes mengeling daardoorheen gemengd. Het wordt dan een kleurrijk veelzijdig voer. Is dat duur voer zeker niet ligt er wel aan waar je het haalt. Verder gebruik ik nogal wat supplementen. Is dat nodig. Als je alleen maar voer en water geeft ben je echt niet goed bezig in mijn optiek. Want onze duiven zitten in de meeste gevallen altijd vast en ik zou je willen vragen eens na te denken waar halen ze dan hun dierlijke eiwitten vandaan. Anders gezegd hoe komen ze aan de benodigde vitamine B 12. Ik los dat als volgt op. Ik geeft ze gewoon dierlijke eiwitten. En dat heb ik niet van mezelf maar van mijn grote vriend Willem een van Nederlands beste duivenmelkers.
Hij vond uit dat je door wat ze hier noemen de allerhande en als je daar een klein deel kattenbrokjes doet ze een groot deel van die dierlijke eiwitten binnen krijgen. Ik kan hier onder het schrijven bijna de verbaasde blikken zien. In allerhande als je het niet kent zitten grit, roodsteen, mineralenpoeder en nog een aantal dingen. Ik koop dat per 25 kg. Duur nee als je maar weet waar. 26,50 euro per 25 kg ik meng daar per blik vaneen liter een klein handje katten korrels doorheen. En ik geef dat iedere dag als eerste. Ze vliegen eropaf. De ouden waren er minder dol op maar de verspeende jongen eten de kattenkorrel of het normaal duivenvoer is. Verder is als je kweekt een handje kuikenkorrel 2 voor kippen ook een goede aanvulling. Duiven zullen je dankbaar zijn.
De ouden leren de jongen vaak slechte eetmanieren aan vandaar dat ik ook niet bijvoer in de bak. Ook goed om te zien of je ouden goed voeren als de jongen piepen zijn het slechte voerders en die gaan hier weg. Een groot duivenkampioen (AS) schreef eens. Als duiven op welke manier ook negatief opvallen zul je zien dat deze duiven haast nooit tot de goede verervers gaan behoren. Dus aan ons ze eruit te selecteren. Maar dit zijn zomaar een aantal dingen die ik doe, er is nog veel meer dat ik gebruik. Ga daar volgende keer eens over verder. Neem ik alles eens met u door.
Moet het zoals ik dat doe? Absoluut niet maar het bevalt mij goed. Toen ik door drukte mijn postduiven wegdeed. Ik ben er nog wel actief is door ander melker te helpen en weer kapucijnen nam schrok ik van de vitaliteit vergeleken met de postduif. Ik doe het nu een aantal jaar en zijn nu pas zoals ik ze hebben wil. Het zijn duiven met volle borstspieren rond en vitaal. Ik ben er nog niet want ik moet en zal duiven naar mijn zin hebben. Ik was dan ook blij met de positieve opmerking over hoe vitaal mijn duiven eruitzagen van de keurmeester op de jong dierendag.
Ik neem u de volgende keer weer mee op mijn reis naar vitale sierduiven die goed in het vlees zitten en hun eigen jongen goed kunnen grootbrengen. Ga dan verder in op het ruiproces en de supplementen en voedingsmiddelen die ik daarbij gebruik. En wat verder belangrijk is om een ras vitaal te houden.
Men dient te kweken uit goed voorbereide gezonde ouderdieren. Die een goede broedlust tentoonspreiden en hun jongen onberispelijk groot brengen. Zondigt u hiermee en doet u water bij de wijn op deze belangrijke zaken dan betaalt u achteraf een prijs. En vergeet nooit u fokt niet alleen voor de tentoonstellingen, u helpt mee in het voortbestaan van een ras.
Het is dan ook de fokker die bepaalt hoe het ras zich ontwikkelt en anders dan u zult denken bedoel ik daar niet mee hoe mooi ze worden. Ik bedoel daarmee de vitaliteit en gezondheid van ons ras. Er zijn hier veel aangeschafte duiven die te vroeg van het nest liepen op de kinderboerderij terecht gekomen. Vergeet niet een duif kan iemand nog heel veel plezier brengen al is hij voor de fokkerij niet echt goed bruikbaar. Ik had er doffers bij die van het nest liepen als zelfs de eieren waren aangepikt. Zoals ik al zei een keer negatief opvallen is voor mij de maat om die duiven niet meer voor het voortbestaan van het ras te gebruiken. Doet wel eens pijn. Maar geloof me als je je eraan houdt duurt het verkrijgen van vitale mooie duiven misschien iets langer maar de beloning zal groot zijn.
Een zijstapje zullen we het laatste gedeelte maar noemen. Maar kom er zeker op terug. Volgende keer verder over de rui en wat ze krijgen hier. Haal de dingen eruit waar u wat aan heeft, er zijn vele wegen nietwaar en ik ben zeker niet alwetend. Nog even dit ik ben geen Neerlandicus en schrijf graag zoals de mens Dirk praat en vlieg nog wel eens van de hak op de tak. U zult het er mee moeten doen. En o ja vragen staat vrij.
Dirk de Bruin.
