Hokbezoek Oud Hollandse Kapucijnenfokkers Club 2022
Aan de regio Noord-Limburg en Nordrhein Westfalen
Beste Kapucijnenfokkers, hier hebben we heel lang op moeten wachten, door het vermaledijde corona-virus, was het alweer 3 jaar geleden dat ons laatste hokbezoek had plaats gevonden. Maar gelukkig was het nu weer zover, ons traditionele hokbezoek stond gepland op 25 juni jl. En traditioneel is het inmiddels, want deze “uitjes” doen we als kapucijnenclub al ruim 30 jaar, ooit door onze bijzondere voorzitter Cees Schoonenberg geïntroduceerd, mensen waar blijft de tijd. Bij mijn weten heb ik ze allemaal mee mogen maken, je zou er bijna een boek mee kunnen vullen.
Nu weer voldoende gemijmerd, samen met Jan Haas gingen we vergezeld van mooi weer richting Noord-Limburg. Na een prachtige rit langs Emmerik en Kleef en door het Reichswald, kwamen we aan in Noord-Limburg, via Gennep en Venray bereikten we Oirlo. Daar heeft Johan Verdeuzeldonk zijn domicilie. Reeds hadden de andere deelnemers zich daar al verzameld, en genoten van de koffie en de aangeboden versnaperingen. Wie Johan kent weet dat je als het ware een spraakwaterval ontmoet. Weet dan ook met veel humor allerlei anekdotes te vertellen over de hobby en daarbuiten. De koffietijd ging ook al snel over, in de lunch na het verorberen van de nodige broodjes, stelde iemand voor om ook de duiven maar eens te gaan bewonderen. Johan heeft Oud Hollandse Meeuwen, daarvan heeft hij op dit moment nog een 5-tal koppels in de kleurslagen blauw zilver en alle dunkleurigen. Daarnaast heeft hij een 10-tal koppels Voorburgse Schildkroppers, in de kleurslag roodschild. Sinds een aantal jaren heeft hij de O.H. kapucijn op zijn hokken, een 7-tal koppels in de kleurslagen geel en rood. Als keurmeester raakte hij gecharmeerd van dit mooie ras. En ondanks dat hij beweerde dat er voor hem nog veel over de Kapucijn te leren valt, was het volgens de kenners toch zo, dat er onder zijn collectie jonge Kapucijnen toch al heel mooie dieren aanwezig waren. En dat geeft de burger weer moed, ons ras moet de diverse aanhangers zien te behouden, en als het kan nog wat uit zien te breiden.
Hoe goed het ook toeven was, we moesten stilletjes aan ons gaan opmaken om nog een 2-tal Duitse fokkers van Kapucijnen te gaan bezoeken. Johan en zijn collega sloten zich bij ons aan en we vervolgden de reis naar de deelstaat Nordrhein Westfalen, en om precies te zijn naar Rheurdt-Schaephuysen, daar heeft Jürgen Wimmer zijn domicilie. Daar aangekomen werden we door Jürgen en zijn echtgenote verwelkomt, tevens werden we verrast door nog een aantal bekenden die daar ook al aanwezig waren. Ere voorzitter Richard Kaesler en Werner Beele met echtgenote. Ook Wilhelm Wüllenweber was reeds aanwezig. De begroeting was allerhartelijkst, het zijn oude bekenden. Om maar eens wat te noemen Richard Kaesler kennen we al bijna 40 jaar, we zochten hem samen met Gerard
Kelderman en Jan Kuster al op in Menden in het Sauerland, daar hebben we heel wat uurtjes over de Kapucijn gediscussieerd hoe ze er uit moesten gaan zien. De hobby verbroederd, we hebben er veel aan te danken gehad en nog. Maar nu de duiven, Jürgen heeft al veel jaren lang de witte kleurslag, deed dit met zijn veel te vroeg overleden zoon Markus. En zij hadden een prima kwaliteit Kapucijnen, Jürgen zijn gezondheid neemt wat af, het kost hem ook steeds meer moeite om alles bij te houden, maar hij heeft nog steeds een 16-tal koppels witte Kapucijnen.
Daarnaast heeft hij ook nog een hele collectie Wener hoogvliegers, prachtig om te zien. Maar hij vertelde mij dat hij hier binnenkort afscheid van ging nemen. Ook gezien een naderende operatie die moet ondergaan. We wensen hem hierbij sterkte toe, na voorzien te zijn van de nodige drankjes, want warm was het weer, gingen we naar ons volgende adres.
We gingen naar ons laatste adres t.w. naar Straelen-Westerbroeck waar Wilhelm Wüllenweber zijn onderkomen heeft, ook Richard en Werner gingen mee naar Straelen. Zo werd de groep toch nog wat groter, het moet gezegd worden het aantal deelnemers van deze dag
was matig, slechts een 8-tal leden had zich opgegeven, mogelijk dat een aantal mensen de corona-schrik nog een beetje in de benen had, en nog niet echt op pad durfde te gaan maar toch. Aangekomen bij Wilhelm, werden we hartelijk begroet door Anke de echtgenoot van Wilhelm. Voor mij is het altijd bijzonder, in de tijd dat Jan Kuster nog fit was gingen we met regelmaat naar Wilhelm om even duiven ‘te melken’, zoals dat zo mooi heet. En dat kun je bij hem zeker, hij heeft alles prima voor elkaar, mooie hokken en volières. Aparte koppelhokken als het nodig is. Wilhelm heeft een 17-tal koppels Kapucijnen in de kleurslagen rood, geel en zwart. Prachtig materiaal, voordat we dit mochten bewonderen, moest er eerst aangeschoven worden voor een uitgebreide maaltijd. Teveel om op te noemen, nou daar werd heel wat de revue gepasseerd. Echt dit zijn heel fijne momenten van onze hobby, eigenlijk is dit de kers op de taart! Na alles nog met een drankje weggespoeld te hebben, gingen we ons opmaken om de duiven maar eens te bewonderen.
Kan u vertellen dat er heel wat toekomstige cracks, in de t.t. kooien gezet werden om te bewonderen. Mensen dat is echt genieten als je zoveel mooie Kapucijntjes ziet, dat is een lust om te zien. Na al dit moois werd het toch weer tijd om ons huisadres op te zoeken, we namen van een ieder hartelijk afscheid en gingen weer huiswaarts, onderweg nog nagenieten van deze bijzondere dag, overigens met dank aan Jan Haas mijn begeleider. En dat was het, wij waren erbij en u die dat niet was heeft toch veel gemist! Wat mij betreft graag tot een volgende keer.
Jan de Wit
