OUD HOLLANDSE KAPUCIJNENFOKKERS CLUB

Opgericht 18 januari 1959

Hokbezoek aan Nordrhein-Westfalen-2013

Eindelijk was het dan zo ver, ons lang verwachte hokbezoek was aangebroken. Zoals de voorzitter in zijn "lentekriebels" al verwoordde, het was geen extreme winter, maar wel een heel erg lange winter. Dit had tot gevolg dat het fokseizoen dit jaar wel erg laat op gang is gekomen. Maar op 15 juni jl. was het toch weer een bijzondere dag, ons traditionele hokkenbezoek stond op het programma. En zoals gezegd traditioneel is het inmiddels wel geworden. Sinds de eind tachtiger jaren van de vorige eeuw is dit al een "trekker" van de eerste orde. Onze helaas te vroeg overleden erevoorzitter Cees Schoonenberg was één van de promotors van dit festijn. Zijn insteek was het brengt de fokkers dichter bij elkaar, en op deze wijze versterk je de onderlinge band. Dat is natuurlijk ook zo, en op deze wijze kun je ook eens bij de collega-fokkers in de "keuken" kijken. En het in de keuken kijken deden we dit jaar bij een drietal Duitse fokkersvrienden in de deelstaat Nordrhein-Westfalen.

Net als verleden jaar werden we (Jan Kuster en ondergetekende) netjes opgehaald door Jan Haas. Het siert Jan dat hij samen met deze twee mannen, (die door Frits Bergman vergeleken worden met die "twee" mannetjes die vanaf het balkon hun visie geven op het geheel, zoiets als de mup...?) zo'n lange reis wil maken. Na een vlotte autorit van een tweetal uren kwamen we op ons eerste adres aan in Harsewinkel bij Georg Ossenbrink. Zoals gewoonlijk bij onze Duitse fokkersvrienden werden we ontvangen met 'kaffee und kuchen'. Het weer was uitnodigend, dus we konden fijn in de tuin plaats nemen. Al ras 'druppelde' een ieder binnen. Op enig moment waren we incluis de Duitse leden met een twintigtal leden aanwezig.

hokbezoek13 01De eersten die aankwamen, konden meteen al aanschuiven voor al het lekkers

Georg fokt al heel lang Oud Hollandse Kapucijnen, op dit moment met een vijfentwintig tal koppels. De volgende kleurslagen bevolken zijn hok, geel, rood en wit. Ondanks het ook wat moeilijk op gang gekomen fokseizoen, had hij op dat moment toch al een zeventigtal jongen gefokt. En zo op het oog waren er een aantal jongen bij die het predicaat Kapucijn waardig waren, maar het waren nog wel erg jonge dieren. Dus eerst maar uitruien en dan volgt de verdere selectie wel. Zoals ik reeds al meldde werd de inwendige mens prima versterkt.

Er is door de "club" heel wat weggezet met de nodige koffie erbij. Het mooie van zo'n hokbezoek is, dat er weer heel veel te verhalen valt na een lang winterseizoen. De stand van zaken in het fokseizoen en ook het eventueel uitwisselen of een bestelling doen voor nieuwe aanwinsten.

Voor dat we het wisten gingen we al weer richting het tweede adres. Naar weer een bekende fokker van Kapucijnen, maar we zien hem de laatste jaren wat minder in het showgebeuren. Hubert Unrast in Oelde fokt de kleurslagen rood en roodtijger.

hokbezoek13 02Roodtijgers mooie types met een open kapstructuur

Hij had al wel een vijftigtal jongen rondlopen in de volière, maar was niet geheel tevreden over de kwaliteit. Hij fokt met een vijftiental koppels Kapucijnen. Wel zag ik prachtige roodtijgers bij de fokkoppels rondvliegen.

Hubert fokt al sinds jaar en dag ook met een tweede duivenras, namelijk met de Lahore en wel met de kleurslagen geel en rood. Daar heeft hij een achttal koppels van. Als ze mooi voorgebracht worden, is het een lust om dit ras op de show te zien.

Ook hier kwam na het gebruik van een drankje een einde aan ons tweede bezoek. Deze fokkers wonen niet verder dan een halfuurtje rijden van elkaar.

Prachtige Lahores in de kleurslag geel, een plaatje in de volière

hokbezoek13 03Dus al snel waren wij bij ons derde en laatste bezoekadres van deze dag. Bij de voorzitter van de Duitse Kapucijnenclub Siegi Hausler te Beckum. Ook hier was de ontvangst weer allerhartelijkst. Het leuke was dat de reeds bezochte fokkers daar ook aanwezig waren. De groep werd steeds groter, ook al vanwege het feit dat een aantal dames(echtgenotes) zich aansloten bij het gezelschap. Er was een grote partytent in de tuin opgesteld. En de tafels in de tent waren weer rijkelijk voorzien van diverse soorten taarten met de nodige koffie en thee. Begreep van Frits Bergman dat hij voorlopig tot de maandag daarop volgend wel vooruit kon, nadat hij de bewuste taarten geprobeerd had. Gelukkig maar dat we gebruik konden maken van de tent want een stevige bui maakte toch dat we even moesten schuilen onder het tentdak. Maar er was ook genoeg gelegenheid om de duiven te bezichtigen. Siegi fokt met een vijftigtal (u leest het goed) koppels in de kleurslagen zwarttijger, zwart, duntijger, roodzilver en blauwzwartgeband. Het aantal jongen heb ik niet kunnen tellen. De diverse hokken liepen nogal een beetje in elkaar over. Maar er zaten al wel mooie dieren bij, hij is natuurlijk een zeer goede fokker bij de zwarttijgers. Bij mijn weten is dit één van de moeilijkste kleurslagen binnen ons ras. Wat ook mijn belangstelling trok, was dat er ook nog een hokje met vliegduiven was. Namelijk met Birmingham rollers en Krasnodar tuimelaars de laatste is een tuimelaarras uit het zuiden van Rusland en wel uit de stad Krasnodar. Met beide rassen werd gekruist, Siegi noemde de kruisingen wat spottend "Beckumer tuimelaars" naar zijn huidige woonplaats. Toch kon ik het niet laten om een paar jongen daarvan mee naar huis te nemen, kijken of ze bij ons thuis in het Montferland ook hun kunsten kunnen vertonen.

Ook hier kwam weer een einde aan een mooie dag. Rob Joosten onze voorzitter, mocht uit handen van Siegi Hausler, een mooi kampioensbord uit handen nemen. Dit had hij verdient door op verschillende Duitse tentoonstellingen de show te stelen met een mooie Kapucijn, proficiat daarmee!

hokbezoek13 04Uitreiking kampioensbord v.l.n.r. Wilhelm Wüllenweber, Rob Joosten en Siegi Hausler

We namen van een ieder persoonlijk afscheid. We danken onze Duitse fokkersvrienden voor de gastvrije ontvangst en de mooie dag die wij bij en met hun mochten hebben. Na een vlotte thuisreis kwamen we moe maar zeer voldaan weer aan in onze woonstede. Langs deze weg wil ik een ieder dank zeggen voor deze mooie dag, en in het bijzonder onze chauffeur Jan Haas.

Graag tot een volgend keer

Jan de Wit